1981 yılında kurulan Ezginin Günlüğü, 1985 yılında "Seni Düşünmek", 1986'da ise "Sabah Türküsü" adlı albümleri çıkardı ama en büyük çıkışlarını 1987 yılında azeri türkülere yaptıkları yorumlarının toplandığı “Alagözlü yar” albümü ile yaptılar. Bu albümün ardından ilk albümdeki gibi beste formuna yönelerek 1988'de “Bahçedeki sandal” ve 1990'da “Ölü deniz” olarak verdi. Grup, “Ölü deniz” albümünden sonra dağıldı.

1990 yazında, ilk ekipten sadece Nadir Göktürk'ün bulunduğu yeni bir ekip oluşturuldu.  Nadir Göktürk, Hüsnü Arkan, Eylem Atmaca, Cafer İşleyen, Erkan Gürer, Sedat Yapıcı ve Gökhan Tümkaya'dan oluşan grup; 1993'te "İstavrit", 1995'te "Oyun", 1996'da "Oyun", 1997'de "Hürriyete Doğru", 1998'de "Aşk Yüzünden", 2000'de "Rüye", 2002'de "Her Şey Yolunda", 2003'te "İlk Aşk", 2005'te "Dargın mıyız" adlı albümleri çıkardı.

Ezginin Günlüğü'nün en önemli özelliği, bugüne kadar müzikleri ve şarkı sözleriyle yansıttıkları tavırdan asla ödün vermeden, nehrin akışına karşı direnmeleri. 'Yapmış olmak için' yeni bir albüm çıkarmak ya da daha geniş bir kitlenin beğenisine hitap edebilmek için tarzlarından vazgeçmek niyetinde değiller. 'Tarzımızı tanımlamak bize düşmez aslında' diye diretseler de, satır arasında üç sıfat sıralıyorlar peşpeşe: Eleştirel, başkaldıran ve 'yeni'.